წელს კომპანია „აგროსფერომ“ პროგრამაში მონაწილეთა რიცხვი გააორმაგა და სტიპენდია მაღალი მოსწრების III-IV კურსის 6 სტუდენტს დაუნიშნა. მათ რამდენიმე თვის განმავლობაში მიეცემათ შესაძლებლობაც, რომ პრაქტიკა-სტაჟირება კომპანიის სერვისცენტრებში, სადემონსტრაციო სათბურში, სადემონსტრაციო ვენახში,

სერტიფიცირებული ხორბლის სათესლე მასალის წარმოებაში, მექანიზაციის სერვისში, პარტნიორი ფერმერების ნაკვეთებსა და სათბურებში გაიარონ.

გადავწყვიტეთ, შემოგთავაზოთ ინტერვიუების სერია, რომელიც „აგროსფეროს“ სტიპენდიატებს ახლოდან გაგაცნობთ. ამჯერად საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტის მეღვინეობა-მევენახეობის პროგრამის III კურსის სტუდენტს, მიხეილ ნატროშვილს ვესაუბრეთ.

- მიხეილ, როგორ გაიგეთ „აგროსფეროს“ სტიპენდიის შესახებ და იცნობდით თუ არა მანამდე კომპანიის საქმიანობას?

- დიახ, „აგროსფეროს“ მანამდეც ვიცნობდი, მეტიც, საკუთარი მეურნეობა მაქვს და მისი პროდუქციის მომხმარებელი ვარ. გარდა ამისა, ყოველთვის ვინტერესდებოდი კომპანიის ვაკანსიებით აგრარული უნივერსიტეტის დასაქმების ფორუმებზე. სტუდენტები კარგად ვიცნობთ „აგროსფეროს“ სტიპენდიატებსაც, რადგან მათი ფოტოები და ფრაზები ჩვენს ბიბლიოთეკაშია გამოკრული.

- რამდენად მნიშვნელოვნად მიგაჩნიათ მსგავსი ტიპის პროგრამები?

- ჩემი აზრით, ამგვარი პროგრამები უფრო მეტად გვიღვივებს სტუდენტებს სწავლის სურვილს. როცა იცი, რომ ამგვარი რამ არის ხელმისაწვდომი, უფრო მეტად ცდილობ კარგად სწავლას. მეორე მხრივ, ძალიან სასიამოვნოა, როცა შენი ეს მოტივაცია რაღაცით ჯილდოვდება. რაც შეეხება სტაჟირებას, ის ერთგვარი გზამკვლევია შემდგომი განვითარებისთვის.

- რატომ დაინტერესდით სოფლის მეურნეობის დარგით?

- ჩემი ინტერესი ამ სფეროსადმი ბავშვობაში დაიწყო. დაახლოებით 50 წლის წინ პაპაჩემმა ვენახი გააშენა, რომლის მოვლაში მეც ვიღებდი მონაწილეობას. სხვლა თუ სხვა მწვანე ოპერაციების ჩატარება, მოსავლის აღება და ღვინის კეთება ჩემთვის ჩვეულებრივი მოვლენა იყო. ამავდროულად, ვხვდებოდი, რომ ეს ყველაფერი პროფესიულად არ კეთდებოდა და პაპაჩემის მეურნეობა მხოლოდ წინაპრებისგან ბოძებულ ცოდნასა და გამოცდილებას ეფუძნებოდა. ამიტომ გადავწყვიტე, უკეთ შემესწავლა ეს სფერო და სიღრმისეულად მცოდნოდა ვენახის მოვლისა და ღვინის დაყენებისთვის საჭირო ყველა ოპერაცია.

- მიხეილ, როგორია თქვენი სამომავლო გეგმები?

- უახლოესი გეგმები ჩემს სწავლას შეეხება. სექტემბერში ორი თვით უნივერსიტეტის გაცვლითი პროგრამით საფრანგეთის ქალაქ ბორდოში მივდივარ, სადაც ერთ-ერთ ცნობილ მარანში გავივლი პრაქტიკას. საბაკალავრო პროგრამის დასრულების შემდეგ კი, მაგისტრატურასა და დოქტორანტურაზე ვგეგმავ სწავლის გაგრძელებას. საბოლოოდ, ჩემი თავი კერძო სექტორში წარმომიდგენია, საკუთარი ვენახითა და მეღვინეობით.

ინოვაციური სასოფლო-სამეურნეო პროდუქციისა და აგროტექნიკის იმპორტიორი კომპანია „აგროსფერო“ მე-3 წელია, საქართველოს აგრარულ უნივერსიტეტთან თანამშრომლობით სასტიპენდიო და პრაქტიკა-სტაჟირების პროგრამებს ახორციელებს. პროგრამების მიზანი აგრომეურნეობის პოპულარიზაცია, დარგით მეტი ახალგაზრდის დაინტერესება და კვალიფიციური კადრების მომზადებაა.

წელს „აგროსფერომ“ პროგრამაში მონაწილეთა რიცხვი გააორმაგა და სტიპენდია მაღალი მოსწრების III-IV კურსის 6 სტუდენტს დაუნიშნა. მათ რამდენიმე თვის განმავლობაში მიეცემათ შესაძლებლობაც, რომ პრაქტიკა-სტაჟირება კომპანიის სერვისცენტრებში, სადემონსტრაციო სათბურში, სადემონსტრაციო ვენახში,

სერტიფიცირებული ხორბლის სათესლე მასალის წარმოებაში, მექანიზაციის სერვისში, პარტნიორი ფერმერების ნაკვეთებსა და სათბურებში გაიარონ.

გადავწყვიტეთ, შემოგთავაზოთ ინტერვიუების სერია, რომელიც „აგროსფეროს“ სტიპენდიატებს ახლოდან გაგაცნობთ. ამჯერად, საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტის აგრონომიის პროგრამის III კურსის სტუდენტს, თეა იმნაძეს ვესაუბრეთ.

- თეა, როგორ გაიგეთ „აგროსფეროს“ სტიპენდიის შესახებ და იცნობდით თუ არა მანამდე კომპანიის საქმიანობას?

- „აგროსფეროს“ პირველივე კურსიდან ვიცნობ აგრარული უნივერსიტეტის დასაქმების ფორუმებიდან. ამასთან ერთად, გასულ წელს მონაწილეობა მივიღე ეროვნულ აგრარულ ოლიმპიადაზე, რომელზეც მე-2 ადგილი დავიკავე და „აგროსფეროსგან“ საჩუქრად ძალიან მნიშვნელოვანი საზომი ხელსაწყოების აგრონაკრები მივიღე. კომპანიის სასტიპენდიო და სტაჟირების პროგრამების შესახებაც, ცხადია, გაგონილი მქონდა და მოუთმენლად ველოდი მე-3 კურსზე გადასვლას, რათა კონკურსში მონაწილეობის შესაძლებლობა მქონოდა. ამ ხნის განმავლობაში ძალიან მოტივირებული ვიყავი, ვცდილობდი კარგად მესწავლა, რადგან მაღალ GPA-ს კონკურსისთვის დიდი მნიშვნელობა აქვს.

- როგორ ფიქრობთ, რამდენად შეგიწყობთ ხელს სასტიპენდიო და სტაჟირების პროგრამები პროფესიულ განვითარებაში?

- სტიპენდია კარგად სწავლის მოტივაციას გაძლევს და გეხმარება სიღრმისეული თეორიული ცოდნა მიიღო. მეორე მხრივ, ჩემი პროფესია პრაქტიკაზეა დაფუძნებული, ამიტომ სტაჟირება დამეხმარება პრაქტიკაში გადავიტანო ის, რაც უნივერსიტეტში სხვადასხვა საგნის ფარგლებში ვისწავლე.

ვფიქრობ, სტიპენდია და სტაჟირება საუკეთესო მიქს შემოთავაზებაა, რაც, ცხადია, დიდ დახმარებას გამიწევს ჩემი პროფესიის უკეთ დაუფლებაში.

- როდის დაინტერესდით სოფლის მეურნეობის დარგით?

თანამედროვე ფერმერი ზვიად ქიმაძე სასათბურე მეურნეობას მისდევს. მას ლაგოდეხის რაიონის სოფელ ჭიაურში კიტრი დაახლოებით 20 წელია მოჰყავს. ამბობს, რომ ამ საქმით ადრეულ ასაკში დაინტერესდა და მას შემდეგ მეურნეობას მისდევს. „ფერმერობა ჩემთვის უპირველეს ყოვლისა მიწის სიყვარულია. ყველაზე მეტად რაც გამომდის, ეს არის და მივყვები მას“, – ამბობს ზვიად ქიმაძე. 

ცოტა ხანში ზვიადი მომავალი შემოდგომისთვის მზადებას დაიწყებს – შეიძენს სათესლე მასალებსა და სხვა საჭირო პროდუქციას, ასევე, გამართავს საირიგაციო სისტემას. „ფერმერის დასვენება არ არის. ჩამთავრდება წელი და იწყებს ფიქრს სამომავლო სამუშაოებზე. მაგრამ მერე რომ უყურებ შენს ნაშრომს, გსიამოვნებს. ეგ ყველაზე კარგი პროცესია“, – ამბობს ზვიად ქიმაძე.

გიორგი დღეს თავის გამოცდილებას სხვებსაც აქტიურად უზიარებს, აცნობს თანამედროვე მიდგომებს და ისეთივე უხვი მოსავლის მოყვანაში ეხმარება, როგორიც უკვე წლებია თავად მოჰყავს. 

ფერმერს განსაკუთრებით წლის ეს პერიოდი უყვარს, რადგან მასთან დიდი შემოდგომა დგება. „მოსავლის აღება ძალიან დიდი სიამოვნებაა, სიხარულია. შრომობ და ელოდები, როგორი შემოდგომა იქნება“, – ამბობს დავით ნოზაძე. 

ფერმერს მოსავლის აღებაში CLAAS-ის მარცვლეულის კომბაინი ეხმარება, „ძალიან სუფთად იღებს, უდანაკარგოდ. აბნევს 100%-დან დაახლოებით 0.5%-ს“, – აღნიშნავს დავითი. ახლა ის მოსავლის დასაწყობების პროცესშია. მალე მიწის ხელახლა მოხვნას, გაზაფხულზე კი თესვას შეუდგება. 

თამარ ენუქიძემ ფერმერობა 3 წლის წინ დაიწყო, მას შემდეგ, რაც გადაწყვიტა, მეუღლის საქმიანობა გაეგრძელებინა. მის 18 ჰექტარზე გაშენებულ ბაღში გავაზურას ჯიშის თხილი ხარობს. მისი მოვლისას აღმოაჩინა თამარმა, რომ მიწათმოქმედება გაცილებით აზარტულია, ვიდრე მანამდე წარმოედგინა.

ფერმერი ამბობს, რომ თხილის ბაღებში განსაკუთრებული ხმაური და აურზაური სექტემბერში, მოსავლის აღების დროსაა. ოქტომბერში კი ის და მისი გუნდი ცოტახნით ისვენებენ და მალევე ახალი სამუშაოებისთვის მზადებას იწყებენ. შემოდგომითვე უნდა დამუშავდეს ნიადაგი და გაისხლას ხეები. გაზაფხულზე კი ისინი მავნებლების წინააღმდეგ უნდა შეიწამლოს. თამარი სანდოობისა და ეფექტურობის გამო, Bayer-ის მცენარეთა დაცვის საშუალებებს ირჩევს.